1. Przedstawienie gry go
Gra go (围棋 wéiqí po chińsku, 囲碁 igo po japońsku, 바둑 baduk po koreańsku) uchodzi za najgłębszą i najbardziej złożoną grę planszową, jaką kiedykolwiek stworzono. Powstała w Chinach ponad 2 500 lat temu (legenda sięga 4 000 lat), a dziś gra w nią ponad 40 milionów osób na świecie, głównie w Azji Wschodniej.
Go słynie z dwóch powodów. Po pierwsze, mimo zdumiewająco prostych zasad generuje nieskończoną złożoność strategiczną — liczba możliwych pozycji znacznie przekracza liczbę atomów w obserwowalnym wszechświecie. Po drugie, była ostatnią wielką grą, która opierała się sztucznej inteligencji: dopiero w 2016 roku program AlphaGo (DeepMind) pokonał jednego z najlepszych graczy świata, Lee Sedola.
Zwycięstwo AlphaGo nad Lee Sedolem w 2016 roku było historycznym przełomem. W przeciwieństwie do szachów (gdzie brutalna siła Deep Blue pokonała Kasparowa już w 1997 roku) go wymagało głębokiego uczenia przez wzmacnianie, ponieważ przestrzeń przeszukiwania jest po prostu zbyt wielka dla podejścia wyczerpującego.
2. Wyposażenie
Zestaw do go zawiera:
- Planszę (goban) z siatką 19×19 linii (czyli 361 przecięć) — do nauki istnieją też wersje 9×9 i 13×13
- 181 czarnych kamieni i 180 białych kamieni (czarny ma jeden więcej, ponieważ zaczyna)
- Dwa „pojemniki” (goke) na kamienie
W przeciwieństwie do tryktraka kamienie stawia się na przecięciach (punktach) siatki, a nie w polach.
3. Stawianie kamieni
Oto podstawowe zasady gry:
- Czarny zaczyna, potem gracze grają na przemian
- W każdej turze kładziesz jeden kamień na dowolnym wolnym przecięciu
- Raz położone kamienie nigdy się nie przesuwają (chyba że zostaną zbite i zdjęte z planszy)
- Możesz spasować (powiedzieć „pass”)
- Partia kończy się, gdy obaj gracze spasują jeden po drugim
Celem jest kontrola terytorium — pustych przecięć w całości otoczonych Twoimi kamieniami. Wygrywasz, jeśli Twoje terytorium powiększone o zdobytych jeńców przewyższa terytorium przeciwnika (liczenie japońskie).
4. Oddechy (qi)
Każdy kamień lub grupa połączonych kamieni ma oddechy — puste przecięcia bezpośrednio sąsiadujące (w poziomie i w pionie, nigdy po przekątnej).
- Kamień pośrodku planszy ma 4 oddechy
- Kamień na brzegu ma 3 oddechy
- Kamień w rogu ma 2 oddechy
Stykające się kamienie tego samego koloru tworzą grupę. Grupa dzieli oddechy wszystkich swoich kamieni. Jeśli grupa nie ma już żadnego oddechu, zostaje zbita.
5. Bicie
Kamień lub grupa zostaje zbita, gdy wszystkie jej oddechy zajmują kamienie przeciwnika. Wówczas zdejmujesz ją z planszy i zatrzymujesz u siebie (jeńcy). Jeńcy liczą się na niekorzyść przeciwnika przy punktacji na koniec partii.
Zakaz samobójstwa
Zasadniczo nie wolno postawić kamienia, który natychmiast nie miałby żadnego oddechu (ani sam, ani jako część grupy) — to tak zwana „pozycja samobójcza”. Kamień, który zbija kamienie przeciwnika, nigdy nie jest samobójstwem, bo od razu odzyskuje oddechy. Niektóre przepisy (np. nowozelandzkie) dopuszczają samobójstwo grupy kilku kamieni, ale reguły japońskie i chińskie je zabraniają.
6. Zasada ko
Ko to zasada zapobiegająca powtórzeniom. W pewnych sytuacjach obaj gracze mogliby bez końca naprzemiennie zbijać swoje kamienie, co tworzyłoby nieskończoną pętlę.
Zasada ko zabrania natychmiastowego odtworzenia pozycji, która właśnie istniała. Jeśli zbijesz kamień, tworząc ko, przeciwnik nie może od razu zbić z powrotem, by wrócić do poprzedniej pozycji — musi najpierw zagrać gdzie indziej (stworzyć „groźbę ko”). Jeśli odpowiesz na tę groźbę, przeciwnik może wtedy odbić ko.
Prowadzenie walk ko to jeden z najbardziej zaawansowanych aspektów profesjonalnego go.
7. Życie i śmierć grup
Grupa jest żywa, jeśli przeciwnik nie jest w stanie jej zbić, nawet przy najlepszej grze. Najprostszy sposób na życie: mieć dwa „oczy” — dwa oddzielne puste przecięcia w całości otoczone Twoimi kamieniami.
Dlaczego dwa oczy? Ponieważ przeciwnik nie może zagrać w oba oczy jednocześnie. Zagranie w tylko jedno z dwóch oczu byłoby samobójstwem, bo kładziony kamień nie miałby oddechu: grupa zawsze zachowuje więc co najmniej dwa oddechy i nie może zostać zbita.
8. Punktacja i koniec partii
Partia kończy się za obopólną zgodą (dwa kolejne pasy). Wynik końcowy oblicza się następująco:
- Terytorium: puste przecięcia otoczone wyłącznie Twoimi kamieniami
- Jeńcy: kamienie przeciwnika zbite w trakcie partii (liczą się na jego niekorzyść)
- Komi: rekompensata dla białego za to, że czarny zaczyna (zwykle 6,5 punktu)
Wygrywa gracz z większą liczbą punktów. Komi 6,5 (lub 7,5, zależnie od przepisów) gwarantuje brak remisów.
9. Jak robić postępy w go
W go obowiązuje system rang: od początkujących (30 kyu) do zawodowców (9 dan). Początkowe postępy są szybkie — po kilku miesiącach regularnej gry możesz przejść od początkującego do poziomu 15 kyu.
- Zacznij od planszy 9×9, aby oswoić się z biciem i terytorium
- Rozwiązuj „tsumego” (zadania z życia i śmierci), aby trenować umiejętność liczenia wariantów
- Graj na OGS (Online Go Server) lub w aplikacji Fox Go
- Sięgnij po „Petit traité invitant à la découverte de l'art subtil du go” (Lusson, Perec, Roubaud) lub „In the Beginning” (Ishigure) do nauki otwarć
Chcesz grać w go na pięknym sprzęcie? Le Palais des Echecs oferuje wysokiej jakości zestawy do gier tradycyjnych w kolekcji drewnianych gier towarzyskich.
Odkryj inne gry tradycyjne
Go, tryktrak i warcaby należą do tej samej rodziny wielkich gier klasycznych. Poznaj nasz przegląd.
Tradycyjne gry drewniane →